سابقه و هدف: سلول‌های اشنایدر 2 (S2) مشتق شده از مگس سرکه، به طور گسترده در تحقیقات زیست شناسی تکاملی و مهندسی ژنتیک مورد استفاده قرار می‌گیرند. تشکیل بافت مناسب به تنظیم سیگنال دهی بستگی دارد. واکنش پروتئین باز نشده (UPR) و اتوفاژی نقش مهمی در حفظ شبکه آندوپلاسمی (ER) و هموستاز میتوکندری ایفا می‌کند. جهش در ژن HEIX1 این فرآیندها را مختل می‌کند و باعث فعال شدن مسیرهای سیگنالینگ P-ERK و JNK می‌شود که منجر به استرس ER، اختلال عملکرد میتوکندری و آپوپتوز می‌شود. این مطالعه مکانیسم‌های مولکولی جهش‌های از دست دادن عملکرد HEIX1 را در سلول‌های S2، با تمرکز بر فعال ‌سازی مسیر P-ERK و JNK و اثرات آن‌ها بر پاسخ‌های استرس سلولی بررسی می‌کند.
مواد و روش‌ها: در این مطالعه تجربی چهار گروه سلول S2، با 10 نمونه در هر گروه می‌شود: 1) کنترل نوع وحشی، 2) جهش یافته هموزیگوت HEIX1 (HEIX1-/-)، 3) گروه نجات هتروزیگوت HEIX1 (*heix1/Df; UAS, Gal4, tubp>HEIX1) و 4) گروه تحت درمان با مهار کننده P-ERK GSK مورد بررسی قرار گرفتند. استخراج و آنالیز پروتئین در تمام گروه‌ها انجام شد. متغیرهایی مانند فعال‌سازی P-ERK و JNK، سطح گونه‌های اکسیژن فعال (ROS)، نشانگرهای آپوپتوز (فعال‌سازی کاسپاز ۹) و بیان ژن مرتبط باUPR  با استفاده از وسترن بلات، ایمونوفلورسانس و سنجش ROS اندازه‌گیری شدند. 
یافته ها: از دست دادن عملکرد HEIX1 به طور قابل توجهی مسیر P-ERK را فعال کرد، همانطور که با افزایش فسفوریلاسیون P-ERK، فعال سازی کاسپاز 9 و آپوپتوز نشان داده شده است. ژن‌ های جهش ‌یافته‌ اختلال ER و هموستاز میتوکندری، از جمله تورم و استرس اکسیداتیو را نشان دادند. HEIX1 سیگنالینگ طبیعی را بازیابی کرد و آپوپتوز را کاهش داد. مهار P-ERK آپوپتوز را تسریع کرد و بیان ژن مربوط به UPR را سرکوب کرد و بر نقش HEIX1 در پروتئوستاز تاکید کرد.
نتیجه‌گیری: بر اساس نتایج این مطالعه، ژن HEIX1 برای حفظ ER و هموستاز میتوکندری، تنظیم پاسخ‌های استرس و جلوگیری از آپوپتوز ضروری است. از دست دادن آن منجر به فعال شدن مسیر P-ERK، استرس ER و مرگ سلولی می‌شود. این یافته‌ها اطلاعاتی در مورد مگس سرکه و پیامدهای گسترده‌تر HEIX1 در درک بیماری‌های انسانی مرتبط با استرس ER و آپوپتوز ارائه می‌دهد.