4. مرکز تحقیقات اختلال حرکت، پژوهشکده سلامت، دانشگاه علوم پزشکی بابل، بابل، ایران ، alizade.ali83@yahoo.com
چکیده: (2544 مشاهده)
سابقهو هدف: افرادی که مبتلا به ویروس نقص ایمنی انسانی (Human Immunodeficiency Viruses= HIV) میباشند، بیشتر از سایر بیماران در معرض ابتلا به عفونتهای فرصت طلب قارچی قرار دارند. سیستم ایمنی این بیماران، زمانی که به بیماری کرونا ویروس- 2019 (Coronavirus Disease- 2019= COVID-19)نیز مبتلا شوند، ضعیفتر میشود. درگیری سیستم عصبی مرکزی ناشی از عفونتهای قارچی در این بیماران مورد توجه و در صورت تشخیص دیرهنگام مرگبار میباشد. هدف از این تحقیق، بررسی یک خانم مبتلا به COVID-19 و HIV میباشد که به مننژیت کریپتوکوکی مبتلا شده بود. گزارش مورد: بیمار خانمی 53 ساله می باشد که با شکایت سردرد شدید و حالت تهوع به دنبال ابتلا به COVID-19 مراجعه کرد. گلبولهای سفید خون، سرعت رسوب گلبول قرمز، میزان لنفوسیت، کراتینین، آسپارتات آمینوترانسفراز، آلانین آمینوترانسفراز و نیتروژن اورهخون در مقایسه با سطح استانداردافزایش یافته بود. آزمایش مایع مغزی- نخاعی نشان داد که گلوکز، پایینتر و پروتئین بالاتر از حد استاندارد بودند. بررسی میکروسکوپی، رنگ آمیزی وکشت رسوب مایع مغزی نخاعی، حضور مخمرهای دو جداره مشابه به کریپتوکوکوس را نشان داد. COVID-19 و HIV در بیمار، مثبت بود. میزان خوشه تمایز 4 (Cluster of Differentiation 4= CD4) پایینتر از حد استاندارد بود. بیمار تحت درمان با آمفوتریسین B با دوز 100 میلیگرم به مدت دو هفته قرار گرفتو ﭘﺲاز ﺗﺜﺒﻴﺖ ﺷﺮاﻳﻂ از ﺑﻴﻤﺎرﺳﺘﺎنﺗﺮﺧﻴﺺ شد. نتیجهگیری: مننژیت کریپتوکوکی اغلب در شرایط سرکوبگر سیستم ایمنی مانند HIV میتواند رخ دهد. بنابراین پیگیری، تشخیص و درمان سریع میبایست در این بیماران خاص انجام شود.
Firouzjahi A, Ranaee M, Naghshineh H, Ahmadnia Z, Rouhi S, Baziboron M, et al . A Case Report of Coexistence of Cryptococcal Meningitis and COVID-19 in a Patient with Human Immunodeficiency Virus. J Babol Univ Med Sci 2023; 25 (1) :264-271 URL: http://jbums.org/article-1-10850-fa.html
فیروزجاهی علیرضا، رعنائی محمد، نقشینه هدی، احمدنیا زهرا، روحی سمانه، بازی برون مانا، و همکاران.. گزارش یک مورد همزمانی مننژیت کریپتوکوکی و بیماری کرونا ویروس- 2019 در بیمار مبتلا به ویروس نقص ایمنی انسانی (HIV). مجله علمی دانشگاه علوم پزشکی بابل. 1402; 25 (1) :264-271