[صفحه اصلی ]   [Archive] [ English ]  
:: صفحه اصلي :: درباره نشريه :: آخرين شماره :: تمام شماره‌ها :: جستجو :: ثبت نام :: ارسال مقاله :: تماس با ما ::
:: دوره 23، شماره 1 - ( 1-1400 ) ::
جلد 23 شماره 1 صفحات 53-59 برگشت به فهرست نسخه ها
مقایسه تاثیر تکار درمانی با کشش استاتیک بر انعطاف پذیری عضله همسترینگ مردان ورزشکار
پوریا محمدی ، نسترن قطبی* ، سیامک بشردوست ، صوفیا نقدی دورباطی ، سامان صالحی
1- گروه فیزیوتراپی، دانشکده توانبخشی، دانشگاه علوم پزشکی تهران، تهران، ایران ، nghotbi@tums.ac.ir
چکیده:   (1439 مشاهده)
سابقه و هدف: عضله همسترینگ، یکی از عضلاتی است که خطر آسیب ناشی از کاهش انعطاف پذیری آن، بالا می باشد. استفاده از مدالیته های گرمای عمقی، یکی از روش های بهبود انعطاف پذیری عضلات است. با توجه به اینکه تکار درمانی، روشی جدید برای تولید گرما در بافت های عمقی می باشد. این مطالعه با هدف مقایسه تاثیر کوتاه مدت تکار درمانی و کشش استاتیک بر روی انعطاف پذیری عضله همسترینگ در ورزشکاران انجام شد.
مواد و روش ­ها: این مطالعه کارآزمایی بالینی تصادفی یک سوکور بر روی 20 مرد ورزشکار انجام شد. نمونه ها به صورت تصادفی به دو گروه تکار درمانی به همراه کشش استاتیک (10 نفر) و کشش استاتیک (10 نفر) تقسیم شدند و به مدت سه جلسه تحت درمان قرار گرفتند. دامنه حرکتی فعال و غیر فعال باز شدن زانو و میزان جابجایی در آزمون نشستن و رساندن دست ها قبل از درمان، بعد از جلسه اول و بعد از جلسه سوم ارزیابی شدند.
یافته ­ها: میانگین دامنه باز شدن غیرفعال و فعال زانو (درجه) و میزان جابجایی در آزمون نشستن و رساندن دست ها (سانتی متر) بعد از جلسه سوم در گروه تکار درمانی به ترتیب 1/59±72/10 و 1/49±71 و 2/39±35/20 و در گروه کشش استاتیک به ترتیب 1/49±70/70 و 1/05±69/70 و 1/61±34/80 بود. نتایج این مطالعه نشان داد که در هر دو گروه، دامنه باز شدن فعال زانو (0/0001p<)، دامنه باز شدن غیرفعال زانو (0/004=p)، میزان جابجایی آزمون نشستن و رساندن دست ها (0/004p=) بعد از جلسه اول و سوم، بهبود معنی داری داشت. میزان بهبودی هر سه شاخص انعطاف پذیری در گروه تکار درمانی بیشتر از کشش استاتیک بود، اما تفاوت آماری معنی داری بین دو گروه دیده نشد.
نتیجه گیری: مطالعه حاضر نشان داد که تکار درمانی به همراه کشش استاتیک نسبت به کشش استاتیک به تنهایی، افزایش بیشتری در انعطاف پذیری عضلات همسترینگ ایجاد می کند.
واژه‌های کلیدی: تکار درمانی، کشش، کشش استاتیک، عضله همسترینگ، انعطاف پذیری.
متن کامل [PDF 431 kb]   (490 دریافت)    
نوع مطالعه: مداخله ای | موضوع مقاله: فیزیوتراپی
دریافت: 1399/2/4 | پذیرش: 1399/6/15 | انتشار: 1399/11/7
ارسال پیام به نویسنده مسئول


XML   English Abstract   Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

Mohamadi P, Ghotbi N, Bashardoust S, Naghdi Dorbati S, Salehi S. Comparison of the Effect of TECAR Therapy and Static Stretching on Hamstring Flexibility in Male Athletes. JBUMS. 2021; 23 (1) :53-59
URL: http://jbums.org/article-1-9380-fa.html

محمدی پوریا، قطبی نسترن، بشردوست سیامک، نقدی دورباطی صوفیا، صالحی سامان. مقایسه تاثیر تکار درمانی با کشش استاتیک بر انعطاف پذیری عضله همسترینگ مردان ورزشکار. مجله علمی دانشگاه علوم پزشکی بابل. 1400; 23 (1) :53-59

URL: http://jbums.org/article-1-9380-fa.html



بازنشر اطلاعات
Creative Commons License این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است.
دوره 23، شماره 1 - ( 1-1400 ) برگشت به فهرست نسخه ها
مجله علمی دانشگاه علوم پزشکی بابل Journal of Babol University of Medical Sciences

The Journal of Babol University of Medical Sciences is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License.
Persian site map - English site map - Created in 0.04 seconds with 32 queries by YEKTAWEB 4331