[صفحه اصلی ]   [Archive] [ English ]  
:: صفحه اصلي :: درباره نشريه :: آخرين شماره :: تمام شماره‌ها :: جستجو :: ثبت نام :: ارسال مقاله :: تماس با ما ::
:: دوره 21، شماره 1 - ( 9-1398 ) ::
جلد 21 شماره 1 صفحات 364-371 برگشت به فهرست نسخه ها
تاثیر برنامه آموزشی مبتنی بر مشارکت مجازی بر استرس و اضطراب والدین دارای نوزاد نارس بستری در بخش مراقبت ویژه نوزادان
یدالله زاهدپاشا، افسانه ارزانی، ثریا خفری، آسیه درویش، سمیه اسمعیلی
5- کمیته تحقیقات دانشجویی، دانشگاه علوم پزشکی بابل، بابل، ایران ، somayeh4242@gmail.com
چکیده:   (57 مشاهده)
سابقه و هدف: تولد نوزاد نارس به دلیل عدم آمادگی فیزیکی، عاطفی و روانی، موجب بروز استرس زیادی در والدین شده و می‌تواند عواقبی را برای والد و نوزاد به همراه داشته باشد. از آنجائیکه برخی از والدین مشکل محدودیت شرکت در برنامه‌های آموزش حضوری را دارند، لذا این مطالعه به منظور اثربخشی برنامه آموزشی مبتنی بر مشارکت مجازی بر استرس والدین دارای نوزاد نارس انجام شد.
مواد و روش­ ها: این مطالعه نیمه تجربی بر روی 80 نفر از والدین دارای نوزاد نارس بستری در بخش مراقبت ویژه بیمارستان کودکان امیرکلا و آیت اله روحانی بابل، که به صورت تصادفی به دو گروه 40 نفری مداخله و کنترل تقسیم شدند، انجام گرفت. والدین گروه مداخله بصورت غیرهمزمان، محتوای برنامه آموزشی مبتنی بر مشارکت مجازی را در قالب گروه‌های تلگرامی، طی 4 روز دریافت کردند. برای گروه کنترل هیچ مداخله‌ای به غیر از روش‌ها و حمایت‌های معمول بخش انجام نشد. سپس هر دو گروه در روز‌های سوم و هفتم و برای گروه مداخله در روز سیزدهم نیز، پرسشنامه‌های اضطراب موقعیتی-خصیصه‌ای (نمره160-40) و مارگارت(نمره 155-31) تکمیل و مورد مقایسه قرار گرفتند.
یافته‌ها: نتایج نشان داد که نمره استرس والدین در گروه آزمون از (21/68±118/97) به (27/27±86) کاهش یافت (0/001>p). در گروه کنترل از (30/44±103/76) به (31/821±99/91) تغییر یافت که این اختلاف معنی دار نبود. در بررسی اثر زمان بر روی زیرمقیاس­های استرس والدین، مولفه‌ های تنش­زا بودن تجارب والدین، در مورد ارتباط با نوزاد و نقش والدی، تجارب والدین در مورد رفتار، ظاهر و درمان نوزاد و تنش مربوط به محیط بخش در مادران و پدران، میانگین نمره پرسشنامه‌های مربوطه از روز سوم تا روز سیزدهم تغییر معنی داری داشت (0/001>p). نمره اضطراب موقعیتی والدین در گروه آزمون از (4/63±45/68) به (3/54±46/63) و در گروه کنترل از (6/38±46/25) به (5/21±46/83) تغییر یافت و نمره اضطراب خصیصه ­ای والدین در گروه آزمون از (5/91±43/88) به (5/59±43/97) و در گروه کنترل از (5/92±43/18) به (6/63±42/17) تغییر یافت که این اختلاف معنی دار نبود.
نتیجه‌گیری: نتایج مطالعه نشان داد که آموزش از طریق مشارکت مجازی موجب کاهش استرس والدین دارای نوزاد نارس بستری می شود.
واژه‌های کلیدی: استرس، اضطراب، نوزاد نارس، برنامه آموزشی، مشارکت مجازی، بخش مراقبت ویژه نوزادان.
متن کامل [PDF 415 kb]   (18 دریافت)    
نوع مطالعه: نیمه تجربی | موضوع مقاله: پرستاری
دریافت: ۱۳۹۷/۲/۵ | پذیرش: ۱۳۹۸/۸/۲۲
ارسال پیام به نویسنده مسئول


XML   English Abstract   Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

Zahedpasha Y, Arzani A, Khafri S, Darvish A, Esmaeili S. The Effectiveness of Training Program Based on Virtual Participation on Stress and Anxiety of Parents with Premature Infants Hospitalized in Neonatal Intensive Care Units. JBUMS. 2019; 21 (1) :364-371
URL: http://jbums.org/article-1-7794-fa.html

زاهدپاشا یدالله، ارزانی افسانه، خفری ثریا، درویش آسیه، اسمعیلی سمیه. تاثیر برنامه آموزشی مبتنی بر مشارکت مجازی بر استرس و اضطراب والدین دارای نوزاد نارس بستری در بخش مراقبت ویژه نوزادان . مجله علمی دانشگاه علوم پزشکی بابل. 1398; 21 (1) :364-371

URL: http://jbums.org/article-1-7794-fa.html



دوره 21، شماره 1 - ( 9-1398 ) برگشت به فهرست نسخه ها
مجله علمی دانشگاه علوم پزشکی بابل Journal of Babol University of Medical Sciences

The Journal of Babol University of Medical Sciences is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License.
Persian site map - English site map - Created in 0.06 seconds with 34 queries by YEKTAWEB 3991