2. گروه پرستاری، دانشکده پرستاری، دانشگاه علوم پزشکی دزفول، دزفول، ایران ، bahare.kord132@gmail.com
چکیده: (11 مشاهده)
سابقهو هدف: آسیبهای سر با پیامدهای زیانبار خود میتوانند هزینههای قابل توجهی در حوزه سلامت، درمان و توانبخشی برای بیماران و سیستم بهداشت و درمان به همراه داشته باشند. بنابراین، اجرای برنامههای پیشگیرانه مناسب برای مدیریت بیماران دارای آسیبهای مغزی ضروری است که این امر مستلزم انجام ارزیابیهای اپیدمیولوژیک اولیه میباشد.هدف از این مطالعه بررسی اپیدمیولوژیک آسـیبهای سـر در بیماران مراجعه کننده به بخش اورژانسبیمارستان گنجویان در شهر دزفول میباشد. مواد و روشها: این مطالعه مقطعی بر روی تمام بیماران دارای آسیبهای سر، مراجعه کننده به بخش اورژانس بیمارستان گنجویان شهر دزفول طی سالهای 1400-1398، انجام شد. اطلاعات دموگرافیک، اطلاعات مربوط به زمان، علت آسیب و پیامد آن از نظر مدت بستری در چک لیستی جمع آوری و بررسی گردید. یافتهها: در این مطالعه مجموعاً 996 بیمار دارای آسیبهای سر مورد ارزیابی قرار گرفتند. عوامل اصلی ایجاد آسیب شامل تصادفات رانندگی با سهم 66/46%، سقوط از ارتفاع با 97% و کمترین سهم مربوط به درگیریهای فیزیکی با 4/61% بود. از 83 بیمار دچار آسیب به سر، 69 نفر آقا و 14 نفر خانم بودند. آقایان تقریباً 4 برابر خانمها دچار آسیب به سر شدهاند. از نظر فصل وقوع بیشتر آسیبهای سر در فصل بهار و در ساعات پایانی شب رخ دادهاند و برخی از آسیبهای ثانویه و طولانی شدن مدت بستری با روش انتقال بیمار از محل حادثه به اورژانس مرتبط بود. به طور میانگین به مدت 8/5 روز بستری شدند. نتیجهگیری: نتایج مطالعه نشان داد که بیشترین آسیب به سر مربوط به تصادفات رانندگی میباشد. لذا سیاستگذاران حوزه سلامت باید مدیریت نیروی انسانی و امکانات موجود را بازنگری کنند.
