سابقه و هدف: با توجه به کاهش نرخ فرزندآوری در ایران، شناسایی عوامل مؤثر بر تمایل به فرزندآوری از اهمیت بالایی برخوردار است. این مطالعه با هدف بررسی ارتباط سبک زندگی، سلامت روانی و سلامت معنوی با تمایل به فرزندآوری در زوجین در شرف ازدواج شهرستان بابل انجام شد.
مواد و روش‌ها: در این مطالعه مقطعی، 440 فرد در شرف ازدواج (220 مرد و 220 زن) به روش نمونه‌گیری در دسترس انتخاب شدند. داده‌ها با استفاده از پرسشنامه‌های استاندارد گرایش به فرزندآوری با دامنه نمرات (40-8)، سبک زندگی (BASIS-A) با دامنه نمرات (310-62)، سلامت روان (BSI-18) با دامنه نمرات (72-0) و سلامت معنوی (SWBS) با دامنه نمرات (120-20)، جمع‌آوری و مورد بررسی قرار گرفتند.
یافته‌ها: تمایل به فرزندآوری با متغیرهای سبک زندگی (0/026=p، 0/04=B)، سلامت معنوی (0/001>p، 0/30=B) ارتباط مثبت معنی‌دار اما با سلامت روان (0/001>p، 0/39-=B) ارتباط منفی معنی‌داری داشت. همچنین، سن (0/001>p، 0/23-=B) و تحصیلات (0/001>p، 1/76-=B) نیز ارتباط منفی و معنی‌داری با تمایل به فرزندآوری نشان دادند. در تحلیل چند متغیره، سلامت معنوی به عنوان عامل کلیدی در پیش‌بینی تمایل به فرزندآوری در زوجین در شرف ازدواج نقش داشت؛ به طوریکه به ازای هر یک نمره بهود سلامت معنوی تمایل به فرزند آوری 0/5 بیشتر می‌شود (0/001>p، 0/52=B).
نتیجه‌گیری: نتایج مطالعه نشان داد که ارتقای سلامت معنوی می‌تواند به عنوان یک راهکار مؤثر در افزایش تمایل به فرزندآوری مدنظر قرار گیرد.