3. دانشکده دندانپزشکی، دانشگاه علوم پزشکی زنجان، زنجان، ایران 4. گروه پریودنتولوژی، دانشکده دندانپزشکی، دانشگاه علوم پزشکی گیلان، رشت، ایران ، parisa.mohammadii1376@gmail.com
چکیده: (7 مشاهده)
سابقهو هدف: راههای هوایی و عضلات مربوطه به طور مستقیم یا غیرمستقیم به فک بالا یا پایین متصل هستند. جابجایی و موقعیت فکها در جراحیهای ارتوگناتیک بر موقعیت آنها تأثیر میگذارد. بنابراین، ارزیابی تغییرات راه هوایی پس از درمانهای جراحی ضروری به نظر میرسد. هدف از این مطالعه بررسی تأثیر جراحیهای ارتوگناتیک بر ابعاد راه هوایی در بیماران جراحی شده با استفاده از سفالوگرامهای تهیه شده از آنها میباشد. مواد و روشها: در این مطالعه مقطعی، تصاویر سفالومتریک 24 بیمار مبتلا به ملاکلوژن کلاس III که جراحی همزمان جابجایی فک پایین به عقب و جلو بردن فک بالا را انجام داده بودند، ارزیابی شدند. راههای هوایی این بیماران با استفاده از آنالیز Arnett-Gunson در سه سطح نازوفارنکس، اوروفارنکس و هیپوفارنکس برای تعیین تغییرات احتمالی مورد بررسی قرار گرفت. همچنین، مقادیر میانگین و انحراف معیار فواصل مختلف از جمله فاصلههای Aa-Ap، S1a-S1p و Ba-Bp پیش و پس از جراحی مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. در نهایت، برآیند A+B در سفالواستاتهای بیماران اندازهگیری گردید و همبستگی تغییرات برآیند A+B نسبت به نازوفارنکس، اوروفارنکس و هیپوفارنکس ارزیابی شد. یافتهها: میانگین فضای نازوفارنکس، اوروفارنکس و هیپوفارنکس قبل از جراحی به ترتیب 3/93±12/97، 2/85±9/16 و 4/81±14/45 میلیمتر بود. این مقادیر بعد از جراحی به ترتیب 4/09±15/83، 2/46±10/66 و 2/76±10/08 میلیمتر شد (0/001>، 0/045> و 0/001>). نتایج حاکی از افزایش فضای راه هوایی در نازوفارنکس و اوروفارنکس و در مقابل، کاهش فضای راه هوایی در هیپوفارنکس پس از جراحی دو فک بود. نتایج همبستگی متغیرهای مورد مطالعه نشان داد که بین برآیند A+B با متغیر Ba-Bp همبستگی مثبت و معنیداری وجود داشت و همچنین همبستگی منفی و معنیداری بین برآیند A+B با متغیرهای Aa-Ap و S1a-S1p دیده شد. نتیجهگیری: نتایج مطالعه نشان داد کهجراحیهای همزمان جابجایی مندیبل به عقب و جابجایی ماگزیلا باعث افزایش فضای راه هوایی در نازوفارنکس و اوروفارنکس میشود، در حالی که فضای راه هوایی در هیپوفارنکس کاهش مییابد.
