سابقه و هدف: در لوکمی لنفوبلاستیک حاد معمولاً پلاکت کمتر از حد طبیعی هست. گلبول‌های سفید ممکن است طبیعی، پایین‌تر یا بالاتر از حد طبیعی باشند. در ترومبوسیتوپنی ایمیون معمولاً فقط کمبود پلاکت شدید وجود دارد. گزارش ما یک مورد نادر از کودک مبتلا به لوکمی می‌باشد که چند ماه بعد از درمان دچار پورپورای ترومبوسیتوپنیک ایدیوپاتیک (ITP =Idiopathic Thrombocytopenic Purpura) شده است شده است.
گزارش مورد: بیمار یک دختر 6 سال و نه ماهه می‌باشد که در سال 1393 به علت تب و درد مفصل ران پای راست، با احتمال آرتریت سپتیک در بیمارستان کودکان شفیع زاده امیرکلا-شمال ایران بستری و بعد از انجام آسپیراسیون مغز استخوان با تشخیص لوکمی لنفوبلاستیک حاد تحت درمان قرار گرفت و در هفته سوم بهبودی کامل یافت. درمان به مدت دو سال و نیم ادامه پیدا کرد. چند ماه بعد از قطع درمان بیمار با پتشی و پورپورا مراجعه کرد. برای بیمار با احتمال عود، آسپیراسیون مغز استخوان انجام شد. بیمار با تشخیص ایمیون ترومبوسیتوپنی پورپوریک تحت درمان قرار گرفت. اما ترومبوسیتوپنی شدید چندین بار در فواصل کم رخ داد. به داروهای معمول پاسخ مناسب نداد. به دلیل مشکلات درمانی و هزینه مالی، طحال برداری شد و بیمار بهبودی کامل یافت و هشت سال پیگیری می‌شود و مشکلی ندارد.
نتیجه‌گیری: لوکمی معمولاً با ترومبوسیتوپنی همراه است. مورد ما در زمان تشخیص، تعداد پلاکت طبیعی داشت. معمولاً ترومبوسیتوپنی بعد از درمان نشانه عود لوکمی است، اما بیمار ما، مبتلا به ITP بوده که یک مورد نادر است.