3. واحد توسعه تحقیقات بیمارستان آیت اله روحانی، دانشگاه علوم پزشکی بابل، بابل، ایران ، Ziaiexn@yahoo.com
چکیده: (17 مشاهده)
سابقهو هدف: نارسایی قلبی یک بیماری شایع و جدی میباشد که با عوارض مرگ و میر بالایی همراه است. برای مدیریت بالینی و پیشآگهی نیاز به طبقه بندی دقیق خطر دارد. هدف از این مطالعه بررسی تاثیر یافتههای اکوکاردیوگرافی بر دقت پیشبینی مدل امتیاز خطر نارسایی قلبی سیاتل (SHFM) و مدل امتیاز خطر متاآنالیز گروه جهانی نارسایی قلبی مزمن (MAGGIC) در تعیین پیشآگهییک ساله بیماران نارسایی قلبی میباشد. مواد و روشها: این مطالعه کوهورت آینده نگر بر روی 175 بیمار مبتلا به نارسایی قلبی مزمن که از تیرماه 1400 به بیمارستان روحانی بابل مراجعه نمودهاند، انجام شد. اطلاعات مورد نیاز بیماران از طریق پرسشنامه جمعآوری گردید. بیمارانی که اطلاعات مورد نیاز جهت محاسبه مدل امتیازهای MAGGICوSHFMرا داشتند، وارد مطالعه شده و یک سال پس از ویزیت اولیه، به صورت تلفنی پیگیری شدند. یافتهها: از میان 175 نفر مورد بررسی، 160 نفر در پایان پیگیری یک ساله زنده مانده و 15 نفر فوت کردند. مدل امتیاز خطر MAGGIC(0/93=AUC)بقای یک ساله بیماران را با دقت بیشتری نسبت به مدل امتیاز خطر (0/89=AUC)SHFM پیشبینی کرد. از نظر اندازه بطن راست، از بین 15 نفری که طی پیگیری یک ساله فوت کردند، 12 نفر (80%) بطن راست دیلاته نداشتند و 3 نفر دیگر (20%) گشاد شدن متوسط بطن راست داشتند (0/026=p). از میان 15 بیماری که فوت کرده بودند، 5 نفر (33/3%) اندازه ورید اجوف تحتانی نرمال داشتند و 10 نفر از آنها (66/7%) گشاد شدن ورید اجوف تحتانی داشتند (0/007=p). ارتباط معنیداری میان عملکرد بطن راست بیماران با بقای آنها مشاهده نشد. نتیجهگیری: مطالعه حاضر نشان داد که گشاد شدن بطن راست و ورید اجوف تحتانی، رابطه معنیداری با بقای بیماران دارند. همچنین گرچه امتیاز خطرهای SHFM و MAGGIC هر دو به خوبی قادر به پیش بینی یک ساله بیماران بودند؛ اما مدل MAGGIC عملکرد بهتری داشت.
