fa آثار دراز مدت جنگ افزارهای شیمیایی بر روی تست های عملکرد ریه در جانبازان شیمیایی شهرستان بابل بیوشیمی Biochemical تحلیلی Research سابقه و هدف: اولین بار در جنگ جهانی اول، جنگ افزارهای شیمیایی عمدتا از نوع گاز خردل به عنوان سلاح جنگی مورد استفاده قرار گرفتند. در جنگ تحمیلی هشت ساله نیز علیرغم قراردادنامه های بین المللی مبنی بر منع استفاده از این گازها، بکرات از این سلاح مرگبار استفاده شد که علاوه بر به شهادت رسیدن بسیاری از عزیزان، بسیاری از عوارض حاد و مزمن نیز متوجه مجروحین ناشی از آن شده است. در این میان دستگاه تنفسی یکی از شایع ترین ارگان های درگیر بوده فلذا این مطالعه به منظور تعیین اثرات مزمن این گازها بر روی سیستم تنفسی بویژه تست های فونکسیون ریه صورت گرفت. مواد و روش: این مطالعه توصیفی در طی سال های 75-1372 بر روی مجروحین شیمیایی ارجاع شده از بنیاد مستضعفان و جانبازان شهرستان بابل انجام گرفت. پس از انجام معاینات بالینی و Chest Xray، بر روی کلیه بیماران تست های فونکسیون ریه انجام شد. در این مطالعه 52 نفر از مجروحین شیمیایی که در سال های 64-65-67 در اثر تماس با گازهای شیمیایی در جنگ تحمیلی مجروح شده بودند مورد بررسی قرار گرفتند. یافته ها: از کل 52 نفر، 26 نفر الگوی انسدادی، 21 نفر الگوی طبیعی و 5 نفر الگوی تحدیدی در تست های عملکرد ریوی داشتند. بیشتر افراد در گروه سنی 40-20 سال بوده و حداقل فاصله زمانی بعد از مجروح شدن تا زمان مطالعه، 7 سال بود. نتیجه گیری: با توجه به نتایج می توان گفت که الگوی انسدادی بیشترین یافته بررسی آثار دراز مدت مسمومیت با جنگ افزارهای شیمیایی است و اسپیرومتری روش مناسبی برای تشخیص عوارض آن می باشد. Objective: In the imposed Iraq-Iran war during 1985, 1986 and 1988, soldiers injured by chemical warfare were referred to us by the Mostazefan foundation and Sepah for evaluation of their pulmonary status. Methods: Pulmonary function tests (PFT) were performed on these patients to evaluate the pattern of abnormality: Particularly focusing on the chronic changes that took place during the long interval between contact with chemical agents and PFT. Findings: A total of 52 patients were evaluated of whom 26 (51%) showed obstructive pattern, 21 (38%) were normal and 5 (11%) showed restrictive pattern. The majority of patients were 20-40 years of age. The minimum time interval between contact and PFT was 6 years. Conclusion: From this study was can probably conclude that the major effect of chemical agents on the airway is obstruction and that over a period of time this will be reversible. گازهای شیمیایی, جنگ تحمیلی, تست های عملکرد ریه Chemical warfare, Iraq-Iran war, Pulmonary function tests 14 17 http://jbums.org/browse.php?a_code=A-10-1370-21&slc_lang=fa&sid=1 Kh Bidjani خضراله بیژنی 10031947532846001626 10031947532846001626 Yes AA Moghadam Nia علی اکبر مقدم نیا 10031947532846001627 10031947532846001627 No