fa خود درمانی در برخورد با ضایعات پوستی در معلمین شهر بابل، سال تحصیلی 80-1379 بیوشیمی Biochemical تحلیلی Research سابقه و هدف: خود درمانی یکی از مسائل مهم بهداشتی است که می تواند منجر به مشکلات اقتصادی و درمانی گردد. در بیماری های پوستی موارد فراوانی از خود درمانی مشاهده می گردد. این مطالعه به منظور تعیین فراوانی خود درمانی در معلمین شهر بابل در برخورد با ضایعات پوستی در سال 80-1379 انجام شده است. مواد و روش ها: این مطالعه توصیفی مقطعی بر روی 337 معلم شهر بابل در سال تحصیلی 80-1379 انجام پذیرفت. با نمونه گیری خوشه ای تصادفی یافته ها از طریق پرسشنامه جمع آوری و با استفاده از نرم افزار آماری SPSS و آزمون آماری Chi-square تجزیه و تحلیل و P<0.05 معنی دار تلقی شد. یافته ها: از 337 نفر 181 نفر (53.7%) زن و 156 نفر (46.3%) مرد بودند. خود درمانی در 27 نفر (8.3%) مشاهده گردید که بین خود درمانی معلمین با توجه به سن، میزان تحصیلات، جنس، تعداد فرزندان و مقطع تدریس اختلاف معنی داری وجود نداشت. ولی در مجردین فراوانی خود درمانی بیشتر از متاهلین بصورت معنی دار مشاهده شد (P=0.02). در برخورد با ضایعات پوستی 267 نفر (79.2%) مراجعه به متخصص پوست، 37 نفر (11%) مراجعه به پزشک عمومی و 6 نفر (1.8%) مراجعه به مربی بهداشت مدرسه را ذکر کردند. نتیجه گیری: فراوانی خود درمانی در برخورد با ضایعات پوستی در معلمین شهر بابل کم است. این امر می تواند به عنوان نکته مثبتی در بهبود آموزش بهداشت در کل جامعه محسوب شود. Background and Objective: Self-management is one of the important health problems, which causes economic and health problems. Many cases of self-management were observed in skin diseases. The objective of this study was to determine the prevalence of self-management in skin diseases among teachers in Babol city in educational year of 2000-2001. Methods: This descriptive and cross-sectional study was performed on 337 teachers in Babol city in educational year of 2000-2001. Data was gathered with randomized cluster sampling by questionnaires and analyzed by Chi-square test and SPSS and P<0.05 was considered significant. Findings: From 337 teachers, 181 (53.7%) were female and 156 (46.3%) were male. Self-management was seen in 27 (8.3%) cases that there was not a significant difference between Self-management in skin diseases regarding ages, educational degree, sex, numbers of children and level of teaching. But, prevalence of self-management in single teachers was more than married ones (P=0.02). In skin problems, 276 (79.2%) teachers referred to dermatologist, 37 (11%) to general practitioners and 6 (1.8%) to school health teachers. Conclusion: Prevalence of self-management in skin problems among Babolian teachers was low. This finding can be considered as a positive point in improving population health education. خود درمانی, معلمین, بابل, بیماری های پوستی Self-management, Teachers, Babol, Skin diseases 56 60 http://jbums.org/browse.php?a_code=A-10-1370-245&slc_lang=fa&sid=1 S Tirgar Tabari سودابه تیرگر طبری، 10031947532846002281 10031947532846002281 Yes K Hajian کریم اله حاجیان 10031947532846002282 10031947532846002282 No AR Naderi علیرضا نادری 10031947532846002283 10031947532846002283 No