fa تاثیر تمرین هوازی و بربرین کلراید بر شاخص‌های بیوژنز میتوکندری بافت چربی احشایی موش‌های صحرایی دیابتی فیزیولوژی ورزشی Sport Physiology تجربی Experimental <div style="text-align: justify;"><span style="font-family:Times New Roman;"><span style="font-size:11pt"><span style="line-height:16.0pt"><span style="direction:rtl"><span style="unicode-bidi:embed"><b><span lang="AR-SA">سابقه<b> </b>و هدف: </span></b><span lang="FA">استرس اکسیداتیو به مقاومت به انسولین، اختلال عملکرد سلول‌های بتا و آسیب سلولی ناشی از هیپرگلیسمی کمک می‌کند که منجر به ایجاد دیابت شیرین می‌شود. هدف از پژوهش حاضر تبیین اثر تمرین هوازی و بربرین کلراید بر بیان ژن‌های</span><b> </b><span dir="LTR">UCP-1</span><b> </b><span lang="AR-SA">و</span><b> </b><span dir="LTR">PPAR&gamma;</span><b> </b><span lang="FA">بافت چربی احشایی موش‌های صحرایی دیابتی می باشد</span><span lang="AR-SA">.</span></span></span></span></span><br> <span style="font-size:11pt"><span style="line-height:16.0pt"><span style="direction:rtl"><span style="unicode-bidi:embed"><b><span lang="AR-SA">مواد و روش‌ها: </span></b><span lang="FA">در این مطالعه آزمایشگاهی، 32 موش صحرایی </span><span lang="AR-SA">نر ویستار بالغ با وزن حدود 280-240 </span><span lang="FA">به طور تصادفی به چهار گروه (8</span><span lang="FA">=</span><span dir="LTR">n</span><span lang="FA">): دیابت (</span><span dir="LTR">DM</span><span lang="FA">)، دیابت-بربرین (</span><span dir="LTR">DMB</span><span lang="FA">)، دیابت-تمرین هوازی (</span><span dir="LTR">DMT</span><span lang="FA">)، دیابت-تمرین هوازی-بربرین (</span><span dir="LTR">DMTB</span><span lang="FA">) تقسیم شدند. موش‌ها با </span><span lang="AR-SA">تزریق </span><span dir="LTR">mg/kg</span><span lang="AR-SA"> 60 </span><span dir="LTR">STZ</span><span lang="FA"> دیابتی شدند. موش‌هایی که قندخون آن‌ها بالاتر از </span><span dir="LTR">mg/dl</span><span lang="FA"> 300 بود به عنوان حیوانات دیابتی وارد تحقیق حاضر شدند. سپس گروه‌های تمرین به مدت شش هفته برنامه تمرین هوازی فزاینده (18-10 متر در دقیقه، 40-10 دقیقه در روز، پنج روز در هفته) را روی تردمیل انجام دادند. گروه مکمل نیز بربرین کلراید (</span><span dir="LTR">mg/kg/day</span><span lang="FA"> 30) یک بار در روز به صورت خوراکی با گاواژ دریافت کردند</span><span lang="AR-SA">.</span><b><span lang="AR-SA" style="font-family:"B Mitra""></span></b></span></span></span></span><br> <span style="font-size:11pt"><span style="line-height:16.0pt"><span style="direction:rtl"><span style="unicode-bidi:embed"><b><span lang="AR-SA">یافته‌ها: </span></b><span lang="AR-SA">تجزیه و تحلیل داده‌ها نشان داد که اختلاف معنی‌داری در بیان ژن‌های </span><span dir="LTR">UCP-1</span><span lang="AR-SA"> (0/000</span><span dir="LTR">p=</span><span lang="AR-SA">) و </span><span dir="LTR">PPAR&gamma;</span><span lang="AR-SA"> (0/002</span><span dir="LTR">p=</span><span lang="AR-SA">) در بین گروه‌ها وجود دارد.</span> <span lang="AR-SA">در ادامه نتایج نشان داد که بیان ژن </span><span dir="LTR">UCP-1</span><span lang="AR-SA"> در گروه دیابت-تمرین (1/85</span><span lang="AR-SA">&plusmn;</span><span lang="AR-SA">2/96 و 0/015</span><span dir="LTR">p=</span><span lang="AR-SA">)، دیابت-بربرین کلراید 1/16</span><span lang="AR-SA">&plusmn;</span><span lang="AR-SA">2/88 و 0/02</span><span dir="LTR">p=</span><span lang="AR-SA">)</span><span lang="AR-SA"> و دیابت-تمرین-بربرین‌کلراید (0/97</span><span lang="AR-SA">&plusmn;</span><span lang="AR-SA">4/7 و 0/000</span><span dir="LTR">p=</span><span lang="AR-SA">) افزایش معنی‌داری نسبت به گروه دیابت داشت. همچنین بیان ژن </span><span dir="LTR">PPAR&gamma;</span><span lang="AR-SA"> در گروه دیابت-تمرین-بربرین‌کلراید (0/36</span><span lang="AR-SA">&plusmn;</span><span lang="AR-SA">1/6 و 0/002</span><span dir="LTR">p=</span><span lang="AR-SA">) افزایش معنی‌داری نسبت به گروه دیابت داشت</span><span lang="FA">.</span><b><span lang="FA" style="font-family:"B Mitra""></span></b></span></span></span></span><br> <span style="font-size:11pt"><span style="line-height:16.0pt"><span style="direction:rtl"><span style="unicode-bidi:embed"><b><span lang="AR-SA">نتیجه‌گیری: </span></b><span lang="AR-SA">بر اساس نتایج این مطالعه، </span><span lang="FA">تمرین هوازی و بربرین کلراید یکی از راه‌های ‌احتمالی مناسب برای جلوگیری از التهاب و آسیب‌های ناشی از دیابت می‌باشد</span><span lang="AR-SA">.<b> </b></span></span></span></span></span></span><br> &nbsp;</div> <div style="text-align: justify;"><span style="font-family:Times New Roman;"><span style="font-size:11pt"><span style="line-height:14.0pt"><b><span style="font-size:10.0pt">Background and Objective:</span></b><span style="font-size:10.0pt"> Oxidative stress contributes to insulin resistance, beta-cell dysfunction, and hyperglycemia-induced cellular damage, leading to diabetes mellitus. The purpose of this study is to explain the effect of aerobic exercise and berberine chloride on the expression of UCP-1 and PPAR&gamma; genes in the visceral fat tissue of diabetic rats.</span></span></span><br> <span style="font-size:11pt"><span style="line-height:14.0pt"><b><span style="font-size:10.0pt">Methods:</span></b><span style="font-size:10.0pt"> In this laboratory study, 32 adult male Wistar rats weighing about 240-280 were randomly divided into four groups (n=8): diabetes (DM), diabetes-berberine (DMB), diabetes-aerobic exercise (DMT), diabetes-aerobic exercise-berberine (DMTB). The rats became diabetic by injecting 60 mg/kg STZ. The rats whose blood sugar was higher than 300 mg/dl were included in the present study as diabetic animals. The exercise groups then performed an incremental aerobic exercise program (10-18 m/min, 10-40 min/day, five days/week) on a treadmill for six weeks. The supplement group also received berberine chloride (30 mg/kg/day) orally by gavage once a day.</span></span></span><br> <span style="font-size:11pt"><span style="line-height:14.0pt"><b><span style="font-size:10.0pt">Findings:</span></b><span style="font-size:10.0pt"> Data analysis showed that there is a significant difference in the expression of UCP-1 (p=0.000) and PPAR&gamma; (p=0.002) genes between the groups. Furthermore, the results showed that the expression of UCP-1 gene in the diabetes-exercise group (2.96&plusmn;1.85 and p=0.015), diabetes-berberine chloride (2.88&plusmn;1.16 and p=0.02) and diabetes-exercise-berberine chloride (4.7&plusmn;0.97 and p=0.000) showed a significant increase compared to the diabetes group. Also, PPAR&gamma; gene expression in the diabetes-exercise-berberine chloride group (1.6&plusmn;0.36 and p=0.002) showed a significant increase compared to the diabetes group.</span></span></span><br> <b><span style="font-size:10.0pt"><span style="line-height:107%">Conclusion:</span></span></b><span style="font-size:10.0pt"><span style="line-height:107%"> According to the results of this study, aerobic exercise and berberine chloride is one of the possible ways to prevent inflammation and damage caused by diabetes.</span></span></span><br> <span style="font-size:12pt"><span new="" roman="" style="font-family:" times=""><span lang="X-NONE" style="color:#202124"></span></span></span></div> تمرین هوازی, بربرین کلراید, دیابت, UCP-1, PPARγ. Aerobic Exercise, Berberine Chloride, Diabetes, UCP-1, PPARγ. 0 0 http://jbums.org/browse.php?a_code=A-10-7741-1&slc_lang=fa&sid=1 S Asghari Vostakolaei سجاد اصغری وسطی کلائی sajjadasghari1376@gmail.com 2150501031 0009-0005-9710-1098 No 1.Department of Physical Education and Sport Sciences, Qaemshahr Branch, Islamic Azad University, Qaemshahr, I.R.Iran. 1. گروه تربیت بدنی و علوم ورزشی، واحد قائمشهر، دانشگاه آزاد اسلامی، قائمشهر، ایران S Farajtabar Behrestaq سقا فرج‌تبار بهرستاق farajtabarp@yahoo.com 2140251997 100319475328460065525 Yes 1.Department of Physical Education and Sport Sciences, Qaemshahr Branch, Islamic Azad University, Qaemshahr, I.R.Iran. 1. گروه تربیت بدنی و علوم ورزشی، واحد قائمشهر، دانشگاه آزاد اسلامی، قائمشهر، ایران