سابقه و هدف: مخاط دهان به عنوان یک مانع در برابر عوامل بیماری‌زا عمل می‌کند، در موارد تروما به دنبال روشی برای تسریع بهبود آن‌ها هستیم. از آنجائیکه روغن بذر کاهو دارای اثرات ضد باکتریایی، ضد التهابی و آنتی‌اکسیدانی می‌باشد این مطالعه با هدف ارزیابی اثر روغن بذر کاهو بر ترمیم مخاط باکال در موش صحرایی انجام شد.
مواد و روش‌ها: در این مطالعه تجربی، 24 سر موش‌ نر بالغ مورد استفاده قرار گرفت. زخم برشی به طول حدود یک سانتی‌متر با چاقوی تیز در سمت چپ و راست مخاط باکال هر موش ایجاد شد، به طوری که تعداد کل زخم‌ها 48 عدد بود و موش‌ها به طور تصادفی به دو گروه تقسیم شدند: گروه کنترل: شامل (12 موش، 24 زخم‌) که به 3 دوره بهبودی (1، 3 و 7 روز) تقسیم شدند و بدون درمان رها شدند. گروه آزمایش شامل (12 موش، 24 زخم‌) بود که با 5 میکرولیتر روغن بذر کاهو که توسط میکروپیپت اعمال می‌شد، درمان شدند و به 3 دوره بهبودی (1، 3 و 7 روز) تقسیم شدند. نمونه‌ها تهیه و با روش‌های هماتوکسیلین و ائوزین و همچنین تری کروم ماسون رنگ‌آمیزی و مورد بررسی قرار گرفتند.
یافته ها: در مقایسه با گروه کنترل، سرعت بازسازی اپیتلیال در گروه آزمایش افزایش یافت. پس از 24 ساعت، تفاوت معنی‌داری بین گروه‌ کنترل و آزمایش در سلول‌های التهابی (0/96±9/82 در مقابل 5/01±28/39) وجود داشت (0/000=p). پس از 72 ساعت، گروه‌های آزمایش میانگین بالاتری در ضخامت اپیتلیال (1/23±9/58)، رگ‌های خونی (0/75±8/51) و تراکم فیبر کلاژن (4/01±38/62) نسبت به گروه کنترل (به ترتیب 0/08±4/67، 0/79±3/47 و 2/57±15/85) ثبت کردند. تفاوت معنی‌داری در سلول‌های التهابی، ضخامت اپیتلیال و شدت فیبر کلاژن وجود داشت (0/000=p). پس از روز هفتم، تفاوت معنی‌داری در تمام پارامترها به جز رگ‌های خونی بین گروه کنترل و گروه آزمایش وجود داشت (0/000=p).
نتیجه گیری: روغن بذر کاهو نقش موثری در تسریع بهبود مخاط باکال در موش صحرایی دارد.