fa مطالعه اثر باریکه الکترونی بر کیفیت شیمیایی گوشت شترمرغ جراحی عروق Vascular Surgery مروری Review <div style="text-align: justify;"><span style="font-size:14px;"><span style="font-family:times new roman;"><strong><span style="color:blue;">سابقه و هدف</span></strong> <strong><span dir="LTR"><span style="color:blue;">:</span></span></strong> گوشت شترمرغ یکی از کم&shy;چرب&shy;ترین و سالم‌ترین نمونه‌های گوشت قرمز در دسترس است . پرتودهی از استراتژی‌های مداخله‌گر به‌منظور کاهش میکروارگانیسم‌های پاتوژن منتقله از غذا می‌باشد. در این مطالعه کیفیت شیمیایی گوشت شترمرغ پس از پرتودهی باریکه الکترونی موردبررسی قرار گرفت.&nbsp;<br> <strong><span style="color:blue;">مواد و روش&shy; ها</span></strong><strong><span dir="LTR"><span style="color:blue;">:</span></span></strong> در این مطالعه نمونه‌های گوشت شترمرغ با باریکه الکترونی به میزان 1/5، 3 و 5 کیلوگری مورد تیمار قرارگرفته و در دمای <span dir="LTR">C</span>4&plusmn;1&deg; &nbsp;به مدت 15 روز نگهداری شدند. پس از پرتودهی در بازه‌های زمانی 5 روزه، به مدت 15 روز میزان کل نیتروژن آزاد و اسید تیوباربیتوریک برای بررسی تغییرات شیمیایی اندازه‌گیری گردید. <span dir="LTR"><span style="font-size:12.0pt;"></span></span><br> &nbsp;<strong><span style="color:blue;">یافته&shy; ها</span></strong><strong><span dir="LTR"><span style="color:blue;">:</span></span></strong> کمترین مقدار <span dir="LTR">TVN</span> مربوط به نمونه پرتودهی شده با دوز 5 کیلوگری به میزان <span dir="LTR">mg N/100 g meat</span>9/83 در روز اول و بیشترین مقدار به میزان <span dir="LTR">mg N/100 g meat</span>39/37 مربوط به نمونه شاهد در روز پانزدهم است. همچنین کمترین میزان مالون آلدئید مربوط به نمونه شاهد در روز اول به میزان <span dir="LTR">mg MA/kg meat</span> 0/13 و بیشترین میزان <span dir="LTR">mg MA/kg meat </span>2/01 مربوط به دوز 5 کیلوگری و روز پانزدهم بود.<br> <strong><span style="color:blue;">نتیجه&shy; گیری: </span></strong>پرتودهی باعث کاهش میزان کل نیتروژن آزاد در نمونه‌های پرتودیده شد. همچنین افزایش میزان اسید تیوباربیتوریک نیز در نمونه‌های پرتودیده شده معنی‌دار بود که با دوز پرتودهی و طول مدت نگهداری رابطه مستقیم داشت. نتایج این مطالعه نشان داد که پرتودهی گوشت شترمرغ با باریکه الکترونی باعث افزایش مدت‌ زمان نگهداری گوشت شترمرغ به مدت حداقل دو هفته در دمای یخچال می‌شود.</span></span></div> <div style="text-align: justify;"><span style="font-family:times new roman;"><strong>BACKGROUND AND OBJECTIVE:</strong> Ostrich meat is one of the low-fat and healthy samples of red meat. Irradiation is one of the intervention strategies in order to effectively control food-borne pathogens reducing microbial load and increasing the storage time.<br> <strong>METHODS:</strong> In this study, ostrich meat was treated with 1.5, 3 and 5 kGy electron beam doses and stored at4 &plusmn; 1&deg; C for 15 days. Within 5 days after irradiation, chemical and organoleptic changes were evaluated. The amount of total volatile nitrogen (TVN) and thiobarbituric acid (TBA) were measured to evaluate the chemical changes.<br> <strong>FINDINGS:</strong> The lowest amount of TVN for the irradiated sample with a dose of 5 kGy was the amount of 83/9 mg N/100 g meat on the first day and the highest amount of 39.37 mg N/100 g meat related to the control sample was on 15th day. Also, the lowest amount of malondialdehyide in control sample was observed in the first day with amount of 0.13 mg MA/kg meat, and the highest was related to a dose of 5 kGy with amount of 2.01 mg MA/kg meat on 15th day.<br> <strong>CONCLUSION:</strong> Irradiation significantly reduces the amount of TVN in the irradiated samples. It also increases the amount of thiobarbituric acid in the irradiated samples which has statistically significant direct relationship with the irradiation and during storage. The results show that electron beam irradiation of ostrich meat, increased storage time for at least two weeks at refrigerator without a noticeable change in the organoleptic properties of the meat.</span></div> : باریکه الکترونی, گوشت شترمرغ, کیفیت شیمیایی Irradiation, Electron Beam, Ostrich Meat, Chemical Quality 0 0 http://jbums.org/browse.php?a_code=A-10-3250-9&slc_lang=fa&sid=1 A Heydari علی حیدری 100319475328460029392 100319475328460029392 Yes Food Safety and Hygiene, School of Public Health, Shahid Sadoughi University of Medical Sciences, Yazd, Iran گروه بهداشت و ایمنی موادغذایی، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی شهید صدوقی یزد، یزد، ایران M Soleimani میثم سلیمانی 100319475328460029393 100319475328460029393 No Food Safety and Hygiene, School of Public Health, Shahid Sadoughi University of Medical Sciences, Yazd, Iran گروه بهداشت و ایمنی موادغذایی، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی شهید صدوقی یزد، یزد، ایران F Akrami Mohajeri فاطمه اکرمی مهاجری 100319475328460029394 100319475328460029394 No Zoonotic Diseases Research Center, School of Public Health, Shahid Sadoughi University of Medical Sciences, Yazd, Iran. مرکز تحقیقات بیماری‌های مشترک انسان و حیوان، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی شهید صدوقی یزد، یزد، ایران HR Gheisari حمیدرضا قیصری 100319475328460029395 100319475328460029395 No Department of Food Hygiene and Quality Control, Faculty of Veterinary Medicine, Shiraz University, Shiraz, Iran. گروه بهداشت و کنترل کیفی مواد غذایی، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه شیراز E Khalili Sadrabad الهام خلیلی صدرآباد 100319475328460029396 100319475328460029396 No Zoonotic Diseases Research Center, School of Public Health, Shahid Sadoughi University of Medical Sciences, Yazd, Iran. مرکز تحقیقات بیماری‌های مشترک انسان و حیوان، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی شهید صدوقی یزد، یزد، ایران