fa اثرات نانوذرات اکسید مس و عصاره هیدروالکلی زرشک، خاکشی و سیلی مارین بر روی آنزیم های کاتالاز، مالون دی آلدئید و گلوتاتیون پراکسیداز در موش های نر دیابتی بیوشیمی Biochemical تحقیقی Research <p dir="RTL" style="text-align: justify;"><span style="font-family:times new roman;"><span style="color:#0000FF;"><strong>سابقه و هدف:</strong> </span>آنتی اکسیدانها می توانند باعث کاهش بروز اثرات مخرب رادیکال&shy;های آزاد در طولانی مدت گردند. با توجه به اهمیت تشدید استرس اکسیداتیو در بروز آسیب های بافتی توسط نانوذرات و خاصیت عصاره های گیاهی بر کاهش این شاخص، این مطالعه به منظور اثرات نانوذرات اکسید مس و عصاره هیدروالکلی زرشک، خاکشی و سیلی مارین بر روی آنزیم های کاتالاز، مالون دی آلدئید و گلوتاتیون پراکسیداز در موش های نر دیابت انجام شد.</span></p> <p dir="RTL" style="text-align: justify;"><span style="font-family:times new roman;"><span style="color:#0000FF;"><strong>مواد و روش&shy;ها:</strong></span> در این مطالعه تجربی از 50 سر موش صحرایی نژاد ویستار (<span dir="LTR">gr</span>350- 250) در 10 گروه 5 تایی: کنترل سالم، سالم دریافت کننده نانوذره، سالم دریافت کننده عصاره زرشک، سیلی مارین و خاکشی (به طور جداگانه)، کنترل دیابتی، دیابتی دریافت کننده نانوذرات مس، گروه های دیابتی دریافت کننده عصاره زرشک، سیلی مارین و خاکشی (به طور جداگانه) استفاده شد. به منظور تشکیل گروه های دیابتی، نیمی از موش&shy;ها با داروی آلوکسان با دوز<span dir="LTR">mg/kg </span>&nbsp;120 دیابتی شدند. به گروههای مختلف کنترل سالم و دیابتی عصاره های گیاهان دارویی سیلی مارین، زرشک و خاکشی و همچنین نانوذرات اکسید مس به مدت 30 روز به طور جداگانه و روزانه 0/5 سی سی به صورت داخل صفاقی (<span dir="LTR">IP</span>) تزریق شد. سپس موشها با کتامین بیهوش شدند و بافت کبد آنها خارج شد و آنزیم های کاتالاز، گلوتاتیون پراکسیداز و مالون دی آلدئید بافتی اندازه گیری و مورد مقایسه قرار گرفت.</span></p> <p dir="RTL" style="text-align: justify;"><span style="font-family:times new roman;"><span style="color:#0000FF;"><strong>یافته&shy; ها:</strong> </span>در گروه های دیابتی که با نانوذرات مس تیمار شده بودند، افزایش معنی دار در غلظت مالون دی آلدئید از (0/447&plusmn;4/7 به 0/405&plusmn;5/05) مشاهده شد و کاهش معنی دار در میزان فعالیت آنزیم&shy;های کاتالاز از (1/48&plusmn;36/8 به 1/4832&plusmn;36/2) و همچنین گلوتاتیون پراکسیداز از (3/9115&plusmn;75/4 به 4/336&plusmn;72/4) مشاهده شد. عصاره سیلی مارین در کاهش اثرات نانوذرات نسبت به زرشک و خاکشی در تمام گروه ها موثرتر عمل نمود.</span></p> <p style="text-align: justify;"><span style="font-family:times new roman;"><span style="color:#0000FF;"><strong><span dir="RTL">نتیجه</span> <span dir="RTL">گیری:</span></strong></span><span dir="RTL"><span style="color:#0000FF;"> </span>نتایج مطالعه نشان داد که </span><span dir="RTL">برای کاهش اثرات استرس اکسیداتیو نانوذرات اکسید مس</span><span dir="RTL">،</span><span dir="RTL"> از عصاره این گیاهان دارویی می توان استفاده کرد.&nbsp;</span></span></p> <p><span style="font-family:times new roman;"><span style="color:#0000FF;"><strong>BACKGROUND AND OBJECTIVE:</strong></span> Antioxidants can reduce the occurrence of long-term damages, caused by free radicals. Considering the importance of enhanced oxidative stress in the occurrence of nanoparticle-induced damages and effects of plant extracts on reducing oxidative stress, in this study, we aimed to evaluate the effects of copper oxide nanoparticles and hydroalcoholic extracts of Berberis vulgaris, Descurainia sophia, and silymarin on catalase, glutathione peroxidase, and malondialdehyde concentrations in male diabetic rats.</span></p> <p><span style="font-family:times new roman;"><span style="color:#0000FF;"><strong>METHODS:</strong></span> In this experimental study, 50 Wistar rats (250-350 g) were divided in ten groups (five rats per group): healthy controls, healthy rats receiving nanoparticles, healthy rats receiving Berberis vulgaris, Descurainia sophia, and silymarin extracts (independently), diabetic controls, diabetic rats receiving copper nanoparticles, and diabetic rats receiving the extracts independently. In diabetic groups, diabetes was induced in half of the rats, using alloxan at a dose of 120 mg/kg. In addition to copper oxide nanoparticles, the control and diabetic groups independently received 0.5 cc of Berberis vulgaris, Descurainia sophia, and Silybum marianum extracts via intraperitoneal injection for 30 days. Then, the animals were anesthetized with ketamine and the liver tissues were removed. The concentrations of catalase, glutathione peroxidase, and malondialdehyde were measured and compared.</span></p> <p><span style="font-family:times new roman;"><span style="color:#0000FF;"><strong>FINDINGS:</strong></span> In diabetic groups treated with copper nanoparticles, a significant increase was reported in the concentration of malondialdehyde (from 4.7&plusmn;0.447 to 5.05&plusmn;0.405). Moreover, a significant decline was observed in the activity of catalase enzymes (from 36.8&plusmn;1.48 to 36.2&plusmn;1.4832) and glutathione peroxidase (from 75.4&plusmn;3.9115 to 72.4&plusmn;4.3362). Based on the findings, Silybum marianum was more effective than Berberis vulgaris and Descurainia sophia in diminishing the effects of cooper nanoparticles.</span></p> <p><span style="font-family:times new roman;"><span style="color:#0000FF;"><strong>CONCLUSION:</strong></span> The present results showed that the studied herbal extracts could be used for moderating the effects of oxidative stress, induced by copper oxide nanoparticles</span></p> نانوذرات مس, عصاره گیاهی, موش دیابتی, کاتالاز, مالون دی آلدئید, گلوتاتیون پراکسیداز Copper oxide nanoparticles, Herbal extracts, Diabetic rats, Catalase, Malondialdehyde, Glutathione peroxidase 54 61 http://jbums.org/browse.php?a_code=A-10-1578-1&slc_lang=fa&sid=1 M Mohamadifard محمد محمدی فرد mohamadm47@gmail.com 100319475328460025488 100319475328460025488 Yes گروه زیست شناسی، دانشگاه پیام نور تفت، یزد H Nazem حبیب الله ناظم 100319475328460025489 100319475328460025489 No گروه زیست شناسی، دانشگاه پیام نور تفت، یزد J Mottaghipisheh جواد متقی پیشه 100319475328460025490 100319475328460025490 No گروه شیمی، دانشکده علوم، دانشگاه سیستان و بلوچستان