fa شیوع نفروپاتی دیابتیک در بیماران تحت درمان با همودیالیز نگهدارنده در استان های مازندران و گلستان، 1377 بیوشیمی Biochemical تحلیلی Research سابقه و هدف: نفروپاتی دیابتیک (گلومرولواسکلروز دیابتیک) در اکثر کشورها شایعترین علت نارسایی کلیه در بیماران تحت درمان با همودیالیز نگهدارنده است. با شناسایی عوامل مستعد کننده گلومرولواسکلروز و درمان آنها، سیر پیشرونده بیماری تا حدودی قابل جلوگیری است. لذا اطلاع از شیوع این بیماری در مراکز همودیالیزی و تعیین سیر بیماری اهمیت زیادی خواهد داشت. به همین منظور مطالعه حاضر در مراکز همودیالیز استان های مازندران و گلستان در سال 1377 انجام شده است. مواد و روش ها: جمعیت مورد بررسی بیمارانی هستند که در سال 1377 در هفت مرکز همودیالیز مازندران و گلستان تحت درمان همودیالیز دائم قرار داشتند. علت نارسایی کلیه براساس پرونده بیمارستانی بیماران تعیین و اطلاعات مربوط به دیابت با معاینه، مصاحبه و تکمیل پرسشنامه بدست آمد. نوع دیابت با معیارهای تشخیصی National Diabetes Group Data تعیین گردید. یافته ها: از 353 بیمار تحت درمان با همودیالیز نگهدارنده بررسی شده، 32 نفر (9%) به نفروپاتی دیابتیک مبتلا بوده که 26 نفر از بیماران دیابت غیر وابسته به انسولین و 6 نفر دیابت وابسته به انسولین داشتند. میانگین سنی بیماران دیابتیک غیر وابسته به انسولین و وابسته به انسولین به ترتیب 9.4±57.5 و 9.5±38.5 سال و میانگین سن شروع دیالیز دو نوع فوق به ترتیب 10.4±54 و 10±35 سال بود. نتیجه گیری: یافته های این مطالعه نشان می دهد که شیوع نفروپاتی دیابتیک در بیماران تحت درمان با همودیالیز نگهدارنده این دو استان نسبت به آمارهای خارجی پایین تر است. علت این اختلاف ممکن است ناشی از تفاوت شیوع دیابت یا عوامل مستعد کننده نفروپاتی دیابتیک، نحوه انتخاب یا معرفی بیماران برای همودیالیز یا مرگ زودرس بیماران به علت عوارض قلبی عروقی باشد. Objective: Progressive course of diabetic nephropathy (DM), which is an important cause of death among diabetics, ultimately leads to permanent hemodialysis. DN is the most common cause of end-stage renal failure in most countries. Methods: Identification and treatment of DM predisposing factors in hemodialysis patient was done in seven provincial Mazandaran and Golestan dialysis centers of Mazandaran and Golestan, all patients who underwent permanent hemodialysis in 1998 were studied. Etiologic studies in renal failure have been conducted using the patient’s last hospital admission history. The information about diabetes provided by interview, medical examination and completion of questionnaires. Diabetes typing was done using the national diabetes data group criteria. Findings: The results show that 32 of 353 hemodialysis patients of Mazandaran and Golestan (9%) have DM. 26 of the diabetics were type 2 and the others were type 1. The average age of patients and of starting hemodialysis in type 2 diabetes were 57.5±9.4, 54±10.4 years and 38.5±9.5, 35±1 years and in type 1. Conclusion: In comparison with foreign countries the prevalence of DM in Mazandaran and Golestan is lower. The reasons for the difference may be, geographic differences in diabetes prevalence and the predisposing factors of DM, early death of patients with DM before starting hemodialysis or different criteria for choosing and introducing patients for hemodialysis. بیماران همودیالیزی, نفروپاتی دیابتیک, شیوع Hemodialysis patients, Diabetic nephropathy, Prevalence 26 31 http://jbums.org/browse.php?a_code=A-10-1370-31&slc_lang=fa&sid=1 B Heidari بهزاد حیدری 10031947532846001653 10031947532846001653 Yes