fa مقایسه سطح سرمی تیروگلوبولین بازال با تحریکی برای ازریابی پاسخ به درمان درکارسینوم پاپیلاری تیروئید پزشکی هسته ای Nuclear Medicine تحلیلی Research <div style="text-align: justify;"><span style="font-family:Times New Roman;"><span style="font-size:11pt"><span style="line-height:16.0pt"><span style="direction:rtl"><span style="unicode-bidi:embed"><b><span lang="AR-SA">سابقه<b> </b>و هدف: </span></b><span lang="AR-SA">کارسینوم پاپیلاری </span><span lang="AR-SA">تیروئید (</span><span dir="LTR">Papillary Thyroid Carcinoma= PTC</span><span lang="AR-SA">) شایع‌ترین تومور کارسینوم تمایز یافته تیروئید می‌باشد. بیماری پایدار یا عود کننده کمابیش در </span><span lang="FA">20</span><span lang="AR-SA">% بیماران بعد از درمان رخ می‌دهد. اندازه گیری سطح تیروگلوبولین (</span><span dir="LTR">Tg</span><span lang="AR-SA">) سرم یکی از مهم‌ترین روش‌های مورد استفاده برای بیماری باقیمانده یا عود کننده است. </span><span lang="FA">هدف از انجام این مطالعه </span><span lang="AR-SA">بررسی نقش و اهمیت مقایسه دو روش اندازه‌گیری تیروگلوبولین پایه (</span><span dir="LTR">BTg</span><span lang="AR-SA">)</span> <span lang="AR-SA">و تیروگلوبولین تحریک شده (</span><span dir="LTR">STg</span><span lang="AR-SA">) در ارزیابی پاسخ به درمان و پیگیری بیماران می‌باشد.</span><b><span lang="AR-SA" style="font-family:"B Mitra""></span></b></span></span></span></span><br> <span style="font-size:11pt"><span style="line-height:16.0pt"><span style="direction:rtl"><span style="unicode-bidi:embed"><b><span lang="AR-SA">مواد و روش‌ها: </span></b><span lang="FA">در این مطالعه مقطعی، </span><span lang="AR-SA">بیماران مبتلا به کارسینوم پاپیلاری تیروئید تحت درمان بر اساس آزمون‌های تصویربرداری و اندازه‌گیری سطح </span><span dir="LTR">Tg</span><span lang="AR-SA">، به سه دسته پاسخ عالی</span><span lang="FA"> (</span><span dir="LTR">ER</span><span lang="AR-SA">)، نامشخص </span><span lang="FA">(</span><span dir="LTR">IR</span><span lang="FA">) </span><span lang="AR-SA">و ناقص بیوشیمیایی (</span><span dir="LTR">BIR</span><span lang="FA">) </span><span lang="AR-SA">طبقه‌بندی شدند. نتیجه اصلی اندازه‌گیری شده، تغییر در پاسخ به درمان یک سال پس از درمان اولیه می‌باشد که با مقایسه ارزیابی‌های </span><span dir="LTR">STg</span><span lang="AR-SA"> با </span><span dir="LTR">BTg</span><span lang="AR-SA"> انجام شد. </span></span></span></span></span><br> <span style="font-size:11pt"><span style="line-height:16.0pt"><span style="direction:rtl"><span style="unicode-bidi:embed"><b><span lang="AR-SA">یافته‌ها: </span></b><span lang="FA">تعداد 126 بیمار شامل 96 نفر زن و 30 نفر مرد بررسی شدند. </span><span lang="AR-SA">یک سال پس از درمان اولیه</span> <span lang="AR-SA">28 بیمار (22/2%) هنگامی که پاسخ به درمان بر مبنای </span><span dir="LTR">STg</span><span lang="AR-SA"> با </span><span dir="LTR">BTg</span><span lang="AR-SA"> مقایسه شد، تغییر درگروه بندی را نشان دادند. شانزده بیمار (12/7%) پاسخ درمانی بدتری داشتند، به نحوی که از </span><span lang="FA">گروه </span><span dir="LTR">ER</span><span lang="AR-SA"> به گروه‌های دیگر طبقه بندی شدند. </span><span lang="FA">پس از اندازه گیری </span><span dir="LTR">STg</span><span lang="FA">، در طول دوره پیگیری، عود ساختاری در 5 بیمار شناسایی شد. بر مبنای </span><span dir="LTR">STg</span> <span lang="FA">بیشترین عود در گروه </span><span dir="LTR">BIR</span><span lang="FA"> و بعد از آن در گروه </span><span dir="LTR">IR</span><span lang="FA"> بوده که در مقایسه با گروه </span><span dir="LTR">ER</span><span lang="FA"> به لحاظ آماری این اختلاف معنی‌دار بود </span><span lang="AR-SA">(0/001</span><span lang="AR-SA">=</span><span dir="LTR">p</span><span lang="AR-SA">)</span>.<b><span lang="FA" style="font-family:"B Mitra""></span></b></span></span></span></span><br> <b><span dir="RTL" lang="AR-SA" style="font-size:11.0pt"><span style="line-height:107%">نتیجه‌گیری: </span></span></b><span dir="RTL" lang="FA" style="font-size:11.0pt"><span style="line-height:107%">این مطالعه نشان می‌دهد که اندازه گیری STg نسبت به BTg در بیماران کم‌خطر یا متوسط، پاسخ درمانی را زمانی که به عنوان نامشخص (IR و BIR) طبقه بندی می‌کند، بهتر تعریف می‌کند. با این حال زمانی که BTg پاسخ را عالی ارائه می‌دهد، اندازه گیری STg، نیاز نمی باشد.</span></span></span></div> <div style="text-align: justify;"><span style="font-family:Times New Roman;"><span style="font-size:11pt"><span style="line-height:14.0pt"><b><span style="font-size:10.0pt">Background and Objective:</span></b><span style="font-size:10.0pt"> Papillary Thyroid Carcinoma (PTC) is the most common differentiated thyroid carcinoma. Persistent or recurrent disease occurs in approximately 20% of patients after treatment. Measurement of serum thyroglobulin (Tg) levels is one of the most important methods used for residual or recurrent disease management. The present study was conducted to investigate the role and significance of comparing two methods of measuring basal thyroglobulin (BTg) and stimulated thyroglobulin (STg) to assess treatment response and patient follow-up.</span></span></span><br> <span style="font-size:11pt"><span style="line-height:14.0pt"><b><span style="font-size:10.0pt">Methods:</span></b><span style="font-size:10.0pt"> In this cross-sectional study, patients with papillary thyroid carcinoma undergoing treatment were classified into three categories: excellent response (ER), indeterminate response (IR), and biochemical incomplete response (BIR) based on imaging tests and Tg levels. The primary outcome measure was the change in treatment response one year after initial treatment, which was achieved by comparing STg with BTg assessments</span><span lang="EN" style="font-size:10.0pt">.</span><span style="font-size:10.0pt"><span style="font-family:"Times New Roman","serif""></span></span></span></span><br> <span style="font-size:11pt"><span style="line-height:14.0pt"><b><span style="font-size:10.0pt">Findings:</span></b><span style="font-size:10.0pt"> A total of 126 patients, including 96 women and 30 men, were assessed. One year after initial treatment, 28 patients (22.2%) showed a change in their classification when the treatment response based on BTg was compared with STg. Sixteen patients (12.7%) had a worse response, and their classification changed from the ER group to other groups. After measuring STg, structural recurrence was identified in 5 patients during the follow-up period. Based on STg, the highest recurrence was in the BIR group, followed by the IR group, which was statistically significant compared to the ER group (p=0.001).</span></span></span><br> <b><span style="font-size:10.0pt"><span style="line-height:107%">Conclusion:</span></span></b><span style="font-size:10.0pt"><span style="line-height:107%"> The results of this study demonstrated that compared to BTg, STg measurement better defines treatment response in low- or intermediate-risk patients when classified as indeterminate (IR and BIR). However, when BTg provides excellent response, STg measurement is not required.</span></span></span></div> کارسینوم تمایز یافته تیروئید, درمان با ید رادیواکتیو, تیروگلوبولین پایه, تیروگلوبولین تحریک شده, عمل جراحی تیروئیدکتومی کامل. Differentiated Thyroid Carcinoma, Radioactive Iodine Therapy, Basal Thyroglobulin, Stimulated Thyroglobulin, Total Thyroidectomy. 0 0 http://jbums.org/browse.php?a_code=A-10-721-5&slc_lang=fa&sid=1 A Gholami امیر غلامی amir_gholami_4@yahoo.com 5010824558 100319475328460069979 No 1.Department of Radiology and Radiotherapy, School of Medicine, Babol University of Medical Sciences, Babol, I.R.Iran. 1. گروه رادیولوژی و پرتودرمانی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی بابل، بابل، ایران H Gholinia همت قلی نیا h_gholinia@yahoo.com 2162261901 100319475328460069980 No 2.Health Research Institute, Babol University of Medical Sciences, Babol, I.R.Iran. 2. پژوهشکده سلامت، دانشگاه علوم پزشکی بابل، بابل، ایران SH Mousavie Anijdan سید حسین موسوی انیجدان shmosavia@gmail.com 2062373252 100319475328460069981 Yes 3.Department of Radiation Technology, Faculty of Allied Medical Sciences, Babol University of Medical Sciences, Babol, I.R.Iran. 3. گروه تکنولوژی پرتوها، دانشکده پیراپزشکی، دانشگاه علوم پزشکی بابل، بابل، ایران