fa مقایسه اثرات آنتی‌ اکسیدانی و ضد التهابی سیلیمارین و نانوسیلیمارین در موش‌های صحرایی هایپرلیپیدمیک فیزیولوژی Physiology تجربی Experimental <div style="text-align: justify;"><span style="font-family:Times New Roman;"><span style="font-size:11pt"><span style="line-height:16.0pt"><span style="direction:rtl"><span style="unicode-bidi:embed"><b><span lang="AR-SA">سابقه<b> </b>و هدف: </span></b><span lang="FA">گیاهان دارویی قرن‌هاست که در درمان بسیاری از بیماری‌ها و چربی خون استفاده می‌شوند. این مطالعه با هدف مقایسه اثرات آنتی اکسیدانی و ضد التهابی سیلیمارین و نانوسیلیمارین در موش‌های هایپرلیپیدمیک تغذیه شده با رژیم غذایی پرچرب (</span><span dir="LTR">HFD</span><span lang="FA">) انجام شد</span><span lang="AR-SA">.</span></span></span></span></span><br> <span style="font-size:11pt"><span style="line-height:16.0pt"><span style="direction:rtl"><span style="unicode-bidi:embed"><b><span lang="AR-SA">مواد و روش&shy;ها: </span></b><span lang="FA">در این مطالعه تجربی 35 موش صحرایی نر به 5 گروه 7 تایی شامل شاهد، کنترل منفی (</span><span dir="LTR">HFD</span><span lang="FA">)، </span><span dir="LTR">HFD</span> و آتورواستاتین (20 میلی‌گرم بر کیلوگرم) (کنترل مثبت)، <span dir="LTR">HFD</span> و سیلیمارین (100 میلی‌گرم بر کیلوگرم) و <span dir="LTR">HFD</span> و نانوسیلیمارین (100 میلی‌گرم بر کیلوگرم) تقسیم شدند. تغذیه با رژیم غذایی پرچرب به مدت 12 هفته سبب القاء استرس اکسیداتیو شد. داروها نیز به مدت 12 هفته گاواژ شدند. در پایان، نمونه خون برای اندازه گیری پروفایل لیپیدی، فاکتور نکروز تومور آلفا (<span dir="LTR">TNF-&alpha;</span><span lang="FA">)، اینترلوکین 17، مالون دی آلدئید (</span><span dir="LTR">MDA</span><span lang="FA">) و سوپراکسید دیسموتاز (</span><span dir="LTR">SOD</span><span lang="FA">) گرفته شد</span><span lang="AR-SA">. </span></span></span></span></span><br> <span style="font-size:11pt"><span style="line-height:16.0pt"><span style="direction:rtl"><span style="unicode-bidi:embed"><b><span lang="AR-SA">یافته‌ها: </span></b><span lang="FA">نانوسیلیمارین توانست سطح تری گلیسیرید را به طور معنی‌داری نسبت به کنترل منفی به میزان 93/2 واحد کاهش دهد (0/001</span><span dir="LTR">p<</span><span lang="FA">)، اما کاهش کلسترول و </span><span dir="LTR">LDL-C</span> توسط نانوسیلیمارین معنی‌دار نبود. <span dir="LTR">TNF-&alpha;</span> <span lang="FA">در گروه کنترل منفی به طور معنی‌داری به میزان 31 واحد بالاتر از شاهد بود (0/006</span><span lang="FA">=</span><span dir="LTR">p</span><span lang="FA">).</span> <span lang="FA">گروه‌های دریافت کننده آتورواستاتین، سیلیمارین و نانوسیلیمارین سطح </span><span dir="LTR">TNF-&alpha;</span> و اینترلوکین 17 را نسبت به گروه کنترل منفی به طور غیر معنی‌داری کاهش دادند. سطح <span dir="LTR">MDA</span> در گروه کنترل منفی نسبت به گروه شاهد به میزان 0/8 واحد افزایش یافت (0/001<span lang="FA">=</span><span dir="LTR">p</span><span lang="FA">) ولی در گروه‌های سیلیمارین، نانوسیلیمارین و آتورواستاتین نسبت به گروه کنترل منفی کاهش معنی‌داری به ترتیب به میزان 0/8، 1 و 0/9 واحد را نشان داد (0/001</span><span dir="LTR">p<</span><span lang="FA">)</span>.<b><span lang="FA" style="font-family:"B Mitra""></span></b></span></span></span></span><br> <b><span dir="RTL" lang="AR-SA" style="font-size:11.0pt"><span style="line-height:107%">نتیجه‌گیری: </span></span></b><span dir="RTL" lang="FA" style="font-size:11.0pt"><span style="line-height:107%">بر اساس نتایج این مطالعه، استفاده از نانوسیلیمارین در مقایسه با سیلیمارین در موش‌های تحت تیمار با رژیم غذایی پرچرب منجر به کاهش نسبی پروفایل لیپیدی شده در حالی که از نظر خواص آنتی ‌اکسیدانی و ضد التهابی تفاوتی با هم نداشتند</span></span><span dir="RTL" lang="AR-SA" style="font-size:11.0pt"><span style="line-height:107%">. </span></span></span></div> <div style="text-align: justify;"><span style="font-family:Times New Roman;"><span style="font-size:11pt"><span style="line-height:14.0pt"><b><span style="font-size:10.0pt">Background and Objective:</span></b><span style="font-size:10.0pt"> For centuries, medicinal plants have been used in the treatment of many diseases and hyperlipidemia. The present study was conducted to compare the antioxidant and anti-inflammatory effects of silymarin and nano-silymarin in hyperlipidemic rats receiving a high-fat diet (HFD).</span></span></span><br> <span style="font-size:11pt"><span style="line-height:14.0pt"><b><span style="font-size:10.0pt">Methods:</span></b><span style="font-size:10.0pt"> In this experimental study, 35 male rats were divided into 5 groups of 7, including control, negative control (HFD), HFD and atorvastatin (20 mg/kg) (positive control), HFD and silymarin (100 mg/kg), and HFD and nano-silymarin (100 mg/kg). Receiving a high-fat diet for 12 weeks induced oxidative stress. Drugs were administered through gavage feeding for 12 weeks. Finally, blood samples were taken to measure lipid profile, tumor necrosis factor alpha (TNF-&alpha;), interleukin 17, malondialdehyde (MDA), and superoxide dismutase (SOD)</span><span lang="EN" style="font-size:10.0pt">.</span><span style="font-size:10.0pt"><span style="font-family:"Times New Roman","serif""></span></span></span></span><br> <span style="font-size:11pt"><span style="line-height:14.0pt"><b><span style="font-size:10.0pt">Findings:</span></b><span style="font-size:10.0pt"> Nano-silymarin was able to significantly reduce triglyceride levels by 2.93 units compared to the negative control (p<0.001), but the reduction of cholesterol and LDL-C by nano-silymarin was not significant. TNF-&alpha; in the negative control group was significantly higher by 31 units compared to the control (p=0.006). TNF-&alpha; and interleukin 17 levels were not significantly reduced in the groups receiving atorvastatin, silymarin and nano-silymarin compared to the negative control group. MDA levels in the negative control group increased by 0.8 units compared to the control group (p=0.001), but in the silymarin, nano-silymarin and atorvastatin groups, they showed a significant decrease by 0.8, 1 and 0.9 units compared to the negative control group, respectively (p<0.001).</span></span></span><br> <b><span style="font-size:10.0pt"><span style="line-height:107%">Conclusion:</span></span></b><span style="font-size:10.0pt"><span style="line-height:107%"> According to the results of this study, the use of nano-silymarin compared to silymarin in rats receiving a high-fat diet led to a relative reduction in lipid profiles, but there was no difference in terms of antioxidant and anti-inflammatory properties. </span></span></span></div> سیلیمارین, نانوذره, استرس اکسیداتیو, التهاب, هایپرلیپیدمی. Silymarin, Nanoparticles, Oxidative Stress, Inflammation, Hyperlipidemia. 0 0 http://jbums.org/browse.php?a_code=A-10-3974-3&slc_lang=fa&sid=1 R Mohebbati رضا محبتی mohebbatir@gmail.com 100319475328460069923 100319475328460069923 No 1.Nursing Research Center, Gonabad University of Medical Sciences, Gonabad, I.R.Iran. 1. مرکز تحقیقات پرستاری، دانشگاه علوم پزشکی گناباد، گناباد، ایران MA Momeni-Moghaddam محمد امین مومنی مقدم aminmomeni90@gmail.com 100319475328460069924 100319475328460069924 No 2.Department of Nutrition, Clinical Biochemistry and Food Sciences, Faculty of Medicine, Gonabad University of Medical Sciences, Gonabad, I.R.Iran. 2. گروه تغذیه، بیوشیمی بالینی و علوم غذایی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی گناباد، گناباد، ایران S Mehrabi سعید محرابی saeedmehrabi@313gmail.com 100319475328460069925 100319475328460069925 No 3.Department of Internal Medicine, Faculty of Medicine, Gonabad University of Medical Sciences, Gonabad, I.R.Iran. 3. گروه پزشکی داخلی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی گناباد، گناباد، ایران A Abbasnezhad عباسعلی عباس نژاد abbasnezhad.abbasali@gmail.com 100319475328460069926 100319475328460069926 Yes 1.Nursing Research Center, Gonabad University of Medical Sciences, Gonabad, I.R.Iran. 1. مرکز تحقیقات پرستاری، دانشگاه علوم پزشکی گناباد، گناباد، ایران M Shokrgozar مطهره شکرگزار motahare660@gmail.com 100319475328460069927 0009-0000-2559-6400 No 1.Nursing Research Center, Gonabad University of Medical Sciences, Gonabad, I.R.Iran. 1. مرکز تحقیقات پرستاری، دانشگاه علوم پزشکی گناباد، گناباد، ایران M Alishahi مریم علیشاهی alishahim@gmail.com 100319475328460069928 0009-0007-0771-8858 No 1.Nursing Research Center, Gonabad University of Medical Sciences, Gonabad, I.R.Iran. 1. مرکز تحقیقات پرستاری، دانشگاه علوم پزشکی گناباد، گناباد، ایران D Salarbashi داود سالارباشی davoud.salarbashi3@gmail.com 100319475328460069929 100319475328460069929 No 2.Department of Nutrition, Clinical Biochemistry and Food Sciences, Faculty of Medicine, Gonabad University of Medical Sciences, Gonabad, I.R.Iran. 2. گروه تغذیه، بیوشیمی بالینی و علوم غذایی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی گناباد، گناباد، ایران SH Abtahi سید حسین ابطحی abtahi.h@gmu.ac.ir 100319475328460069930 100319475328460069930 No 2.Department of Nutrition, Clinical Biochemistry and Food Sciences, Faculty of Medicine, Gonabad University of Medical Sciences, Gonabad, I.R.Iran. 2. گروه تغذیه، بیوشیمی بالینی و علوم غذایی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی گناباد، گناباد، ایران Z Heydarnia زینت حیدرنیا heydarniak@gmail.com 100319475328460069931 100319475328460069931 No 1.Nursing Research Center, Gonabad University of Medical Sciences, Gonabad, I.R.Iran. 1. مرکز تحقیقات پرستاری، دانشگاه علوم پزشکی گناباد، گناباد، ایران