4. مرکز تحقیقات بیولوژی سلولی و مولکولی، پژوهشکده سلامت، دانشگاه علوم پزشکی بابل، بابل، ایران ، shmosavia@gmail.com
چکیده: (7 مشاهده)
سابقهو هدف: یکی از چالشهای بزرگ در درمان کارسینوم تیروئید، انتخاب دُز مناسب ید رادیواکتیو برای ابلیشن باقیمانده تیروئید پس از جراحی است.برای بیماران با ریسک پایین و متوسط تعیین دقیق دُز درمانی، هنوز با تردیدهایی همراه است. هدف از این مطالعه ارزیابی تأثیر دُز کم در مقابل دُز بالا بر نتایج درمان این دسته از بیماران میباشد. مواد و روشها: در این مطالعه کوهورت گذشته نگر، 151 بیمار مبتلا به تیروئید به دو گروه دریافت کننده، دُز پایین mCi 30 و دُز بالا mCi 100 تقسیم شدند. سن، جنسیت، وضعیت سلامت جسمانی، مارکرهای آزمایشگاهی، یافتههای اسکن کل بدن با ید-131 و سونوگرافی قبل از رادیوآبلیشن با ید و در فاصله 1 ساله مقایسه گردیدند. یافتهها: تعداد 151 بیمار وارد مطالعه شدند که 124 (82/1%) نفر زن و 27 (17/9%) نفر مرد بودند. بر اساس پیگیری سال اول، از 151 بیمار مورد مطالعه، 33 بیمار (21/9%) به عنوان پاسخ نامشخص (IR) و 118 بیمار (78/1%) به عنوان پاسخ عالی (ER) تقسیم بندی شدند. تفاوت معنیداری در موفقیت درمان بین گروه ها دیده نشد و دُز تجویزی تأثیر قابل توجهی بر نتایج درمانی نداشت. نتیجهگیری: نتایج مطالعه نشان داد که دُز پایین ید رادیواکتیو به اندازه دُز بالا، در ابلیشن موفق بیماران کارسینوم تیروئید با ریسک اولیه پایین و متوسط موثر بود.
