[صفحه اصلی ]   [Archive] [ English ]  
:: صفحه اصلي :: درباره نشريه :: آخرين شماره :: تمام شماره‌ها :: جستجو :: ثبت نام :: ارسال مقاله :: تماس با ما ::
:: دوره 20، شماره 11 - ( 8-1397 ) ::
جلد 20 شماره 11 صفحات 7-12 برگشت به فهرست نسخه ها
آپرایتینگ مولر دوم مندیبل با Temporary Anchorage Devices به روش آنالیز المان محدود
اللهیار گرامی ، صدیقه شیخ زاده ، حدیث مجد
، elfsh@yahoo.com
چکیده:   (346 مشاهده)
سابقه و هدف: از دست رفتن زودهنگام مولر اول مندیبل مشکل شایعی در بالغین می باشد. تیپینگ مولر دوم در این شرایط اغلب رخ می دهد. روشهای مختلفی برای آپرایت کردن مولر دوم پیشنهاد شده است. هدف مطالعه حاضر بررسی چهار روش آپرایتینگ مولر دوم با روش آنالیز المان محدود می باشد.
مواد و روش‌ها: در این مطالعه المان محدود، ۴ مدل سه بعدی از سگمنت خلفی مندیبل (سمت راست) به روش بالا به پایین در نرم افزار Solidworks۲۰۱۱ (Solid-works, Massachusett, USA) طراحی شد. مدلها شامل لثه، استخوان کورتیکال (ضخامت mm۱) ، استخوان اسفنجی، مولردوم راست مندیبل (با تیلت مزیالی) و PDL با ضخامت یکنواخت (mm۰/۲۵) است. در مدل اول از T لوپ با سیم ۰/۰۲۵×۰/۰۱۹ اینچ بتا تایتانیوم برای آپرایتینگ استفاده شد. در مدل دوم مینی اسکرو در فضای رترومولر گذاشته و با chain نیرو به مولر دوم وارد شد. در روش سوم سیم ۰/۰۲۲×۰/۰۱۶ اینچ بتا تایتانیوم با یک خم اکلوزالی تر از مینی اسکروی دیستالی، مدل شد. در روش آخر مینی اسکرو در مزیال مولر دوم با زاویه ۷۰ درجه نسبت به سطح استخوان قرار گرفت و با سیم ۰/۰۲۵×۰/۰۱۸ اینچ بتاتایتانیوم با هلیکس، به مولر نیرو وارد شد. اکستروژن و مرکز چرخش دندان حین حرکت و توزیع استرس در PDL در چهار روش مقایسه گردید.
یافته‌ها: کاسپ باکال در روش های اول تا چهارم، به ترتیب ۰/۰۰۱۳۶، ۰/۰۰۱۱۳، ۰/۰۰۰۹۷۴- و ۰/۰۰۱۴۹۰ میلی متر اکسترود شد. کمترین اکستروژن کاسپ لینگوال در مدل سوم رخ داد (۰/۰۰۰۶۸۳- میلی متر). این میزان در مدل دوم ۰/۰۰۱۱۲ و در مدل اول ۰/۰۰۰۴۰۵ میلی متر گزارش شد. حداکثر اکستروژن در روش چهارم مشاهده گردید ( ۰/۰۰۹۰۱ میلی متر). کاسپ های مزیال و دیستال به ترتیب ۰/۰۰۰۲۱۲ و ۰/۰۰۱۵۸ میلی متر در مدل اول، ۰/۰۰۱۱۴- و ۰/۰۰۳۸ میلی متر در مدل دوم، ۰/۰۰۲۷۳- و ۰/۰۰۰۷۰۴ میلی­متر در روش سوم و ۰/۰۰۱۸۸ و ۰/۰۰۸۵۷ میلی­متر در روش چهارم اکسترود شدند. مرکز چرخش در مدل سوم در بایفورکیشن مولر قرار گرفت.
نتیجه‌گیری: براساس نتایج این مطالعه حداکثر میزان اکستروژن در روش چهارم رخ داد. بهترین نوع حرکت در مدل سوم مشاهده شد، زیرا اکستروژن حداقل بوده و مرکز چرخش در بای فورکیشن مولر قرار گرفت.
واژه‌های کلیدی: آنالیز المان محدود، تکنیک حرکت دندان، آپرایتینگ.
متن کامل [PDF 408 kb]   (111 دریافت)    
نوع مطالعه: كاربردي | موضوع مقاله: دندانپزشکی، ارتودنسی
دریافت: ۱۳۹۶/۱۱/۲۶ | پذیرش: ۱۳۹۷/۸/۱ | انتشار: ۱۳۹۷/۱۰/۹
ارسال پیام به نویسنده مسئول


XML   English Abstract   Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

Geramy A, Sheikhzadeh S, Majd H. Second Molar Uprighting with Temporary Anchorage Devices: A Finite Element Study . JBUMS. 2018; 20 (11) :7-12
URL: http://jbums.org/article-1-7604-fa.html

گرامی اللهیار، شیخ زاده صدیقه، مجد حدیث. آپرایتینگ مولر دوم مندیبل با Temporary Anchorage Devices به روش آنالیز المان محدود . مجله علمی دانشگاه علوم پزشکی بابل. 1397; 20 (11) :7-12

URL: http://jbums.org/article-1-7604-fa.html



دوره 20، شماره 11 - ( 8-1397 ) برگشت به فهرست نسخه ها
مجله علمی دانشگاه علوم پزشکی بابل Journal of Babol University of Medical Sciences

The Journal of Babol University of Medical Sciences is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License.
Persian site map - English site map - Created in 0.06 seconds with 33 queries by YEKTAWEB 3855